
Bir ada kasabasına dönerek "işleri yoluna sokmaya" çalışan Simon Ordell, St. Amelia'nın gizlediği gerçeği yavaşça gün yüzüne çıkaran gergin kaçınmalar, büyük yüzleşmeler ve akılalmaz bulmacalarla dolu bir dünyaya adım atar.
Ойын çok güzeldi. Kimisi için ilk yarısı sıkıcı gelebilir. Ancak benim için hikayenin yavaş yavaş verilişi çok lezzetliydi. Silent Hill F'i çok beğenmiş birisi olarak bunu ondan daha çok beğendim. Mutlaka oynayın.
Silent Hill Townfall her nekadar alışıgeldi sh tarzından farklı olsada cidden oynayınca sh gerginliği ve atmosferini hissediyorsunuz. Hikaye boyunca sıkıldığım bir taraf olmadı hep merak ederek ve hikaye hakkında tahminlerde bulunarak oynadım. 9/10 benim puanım ama tabikide tamamen seriye karşı olan sevgimde puanımı yükseltiyor.
SİLENT HİLL 2 SEVİYESİNE KAİNATTAKİ HİÇ BİR OYUN YAKLAŞAMIYOR TOWNFALLDA SİLENT HİLL RUHU VAR (FİRST PERSON DİYE SİLENT HİLL DEĞİL DİYENLER VAR NE ALAKA) AKİRA YAMAOKA EKSİKLİĞİNİ HİSSETTİK SH2DEKİ GİBİ RUHUNU SIKAN,PSİKOLOJİK OLARAK GEREN BİR ŞEY YOK DİĞER SH OYUNLARINDAKİ YAN KARAKTERLERİN ASIL PROTOGONİST OLDUĞUNU DÜŞÜNÜYORUM AMA BU OYUNDA OYNADIĞIM YERE KADAR ÖYLE BİR ŞEY HİSSETMEDİM SH2 VE SHF DE (DAHA ÇOK SH2) TASARLANAN BOSS,NPC,DİYALOG VE DÜZ YARATIKLARIN HER BİR YERİNDE AYRINTISININ BULUNMASINI BU OYUN YAPAMIYOR KISACA:SH2 GİBİ HİÇ BİR OYUN YAPILAMADI AMA ŞANS VERMEYE DEĞER,GÜZEL BİR DENEYİM BLOOBER TEAME REMAKE YAPTIRMAYA DEVAM EDECEKSENİZ SİZDEN RAZIYIZ
[b]Öncelikle insanların neden Townfall'u beğenmediğini anlıyorum, açıklayayım:[/b] Silent Hill 2 ve özellikle F'in aksiyon ağırlıklı yapısından oldukça uzak, çok daha yavaş ilerleyen bir oyun olmuş. [i]Oyun gerçekten çok yavaş ilerliyor, yalan yok.[/i] Aksiyondan ziyade sinematik anlatıma ve hikâye deneyimine odaklanıyor. Dolayısıyla aksiyon seven oyuncuları hayal kırıklığına uğratmış olması gayet normal. Ben de farklı bir şey söylemeyeceğim... Eğer hızlı akan, aksiyonun bir an olsun durmadığı bir oyun arıyorsanız direkt [b]uzak durun![/b] Kaldı ki oyunun yalnızca final bölümünde boss fight var. Silent Hill F'in dakika başı savaşıp kaçtığımız temposundan sonra bir zahmet Townfall yavaş gelsin. Yaratıklar da ayrı bir mesele... Bu da oyuncuları bunaltmış olabilir ki beni de az çok bunalttı. Oyunda savaşmaktan ziyade saklanma, dikkat dağıtma ve yapman gerekeni yapma mekaniği hakim. Bunda bir sıkıntı yok. Asıl sıkıntı, sizi bir kez gördüklerinde peşinizi asla bırakmamaları. [b]Gelelim beni
Beğendim ama elimizdeki pipe veya plank gibi şeylerin kırılabilir olması oyunu biraz sinir bozucu yapmış açıkçası. Onun dışında pek bir sorun göremedim, puzzleları falan olsun bir silent hill oyunu için gayet yerindeydi. Arka plan müzikleri, oyun kalitesi zaten mükemmeldi Konami yine yapmış yapacağını şahsen sinema filmi gibi oyundu.
Silent Hill benim için sadece bir oyun serisi değil, her zaman hissettirdikleri ve düşündürdükleriyle çok özel bir yere sahip oldu. Townfall ise tek bir oyun içinde bu kadar fazla duyguyu, farklı oynanış deneyimlerini ve vicdanınla yüzleşme hissini bir araya getirerek benim için bambaşka bir yere oturdu. Hem serinin o eski, unutulmaz atmosferini hatırlatması hem de kendine has bir tat sunması gerçekten çok özel. Bazı oyunlar oynanıp biter, bazılarıysa içinde bir şeyler bırakır. Townfall benim için kesinlikle ikinci grupta. 🖤
Gerçekten bir korku oyunundan bekleneni veriyor ve insanı sık sık geriyor. Yaratılan atmosferler oldukça başarılı olmuş. Bulmacalar bir şekilde çözülüyor çok sıkmıyor ama çok da rahat bırakmıyor.
Ойын genel olarak baya yavan geldi bana. Son 2 bölümde biraz gerildim, o açıdan hakkını vermek lazım ama onun dışında oynanış da pek sarmadı. Hikayesi ve olay örgüsü zaten ayrı bir hayal kırıklığıydı. Oyun boyunca bir sürü şey oluyor ama hikaye beni içine çekmeyi başaramadı. Gizemli olmakla ne anlattığını anlamamak arasında fark var bence. Silent Hill olduğu için daha sağlam bir hikaye, daha etkileyici bir atmosfer ve akılda kalıcı bir deneyim bekliyordum ama bitirdiğimde pek bir şey hissetmedim. Sonlara doğru biraz gerilim yaşadım, onun dışında benim için sıradan ve unutulup gidecek bir oyundu. Beklentimin baya altında қалды.
Simon, Zoe, Richard ve St. Amelia arasında geçen, gizemini daima koruyan yeni nesil bir SH oyunu. Azıcık kitaplarla filmlerle falan aranız iyiyse ilk saniyeden zaten ufak ufak olayları hissetmeye başlıyorsunuz ama çözemiyorsunuz. Oyunun başında neyin ne olduğu belli ama nasıl oldu, aradaki boşluklarda neler var diye devam ediyorsunuz. Ama açık söyleyeyim her şeyi görüp okuduğum halde sanki benim aklımda hala boş kalan kısımlar var, sanki tamamına erişememişim gibi hissediyorum hikayenin. Hikaye anlatıcılığı, daha doğrusu paylaşma isteği çok az yazarların, hep bir gizem, hep bir drama. Sonuç olarak bol bol belge okuyun. Ancak oynanış konusunda bazen saç baş yolduğum oldu. Bence bu oyun, “oturdum ve beş saat boyunca aralıksız oynadım” tarzı bir oyun değil. Ara vere vere bitirilmesi gerekiyor. Ben de birkaç yerde baktım olmuyor, bıraktım; ertesi gün tekrar denedim ve geçtim. Bulmacalar hoştu, özlemişim böyle bulmacaları. Sadece sonlara doğru biraz yorulunca zorlandım. Açıkçası ben eski oy
Ойын güzel, atmosfer bence oyunun açık ara en güçlü yanı. Sisli İskoç kasabası, 90'lar estetiği, çevre tasarımı ve özellikle ses kullanımı çok başarılı sürekli bir huzursuzluk hissi yaratıyor, klasik Silent Hill havası olması güzel, bulmacaların ciddi bir kısmı gerçekten kafa yormanı gerektiriyor. Eksisi Savaş sistemi kötü değil ama Resident Evil veya Silent Hill 2 Remake seviyesinde tatmin edici değil, bazı düşman karşılaşmalarında kontroller ve yapay zeka biraz ağır işliyor. Çömel, kalk, koş, kaç, çömel, kalk, koş, kaç bu fazla tekrar ediyor tamam korku oyunu ama diğer oynanış mekanikleri niye eklenmiş o zaman. Düşman tasarımları bence Silent Hill 2 gibi akılda kalıcı değil bence güzelde değil.